Najpierw na Moście Teatralnym można było oglądać 30 par pomarańczowych butów. A później kilkudziesięciu rowerzystów wyposażonych w znaki Strajku Kobiet ruszyło rowerami przez miasto po bezpieczną i legalną aborcję.

Organizatorzy akcji z Black Venus Protest, Kolektywu Pyra, NBF Nowego Bytu Feministycznego oraz Strajku Kobiet Poznań byli na moście już od godziny 13.00. Rozstawili pomarańczowe buty w ramach akcji „Spróbuj chodzić w moich butach”.

– Akcja dotyczyła ogólnie przemocy w każdym odcieniu, od słownej przez dotyk, mobbing, przemoc seksualną, domową, systemowa i w instytucjach – wyjaśnia Monika, jedna z organizatorek. – Mieliśmy tu ustawionych ponad 30 par butów pomalowanych na pomarańczowo, żeby unaocznić, że problem ma dużą skalę i trzeba reagować.

Z megafonu był cały czas emitowany komunikat, gdzie zgłaszać przemoc i jak pomóc, gdy sami przemoc widzimy. Były też rozdawane z odpowiednimi adresami i numerami telefonów.

Okazuje się, że przemoc jest rzeczą powszechną w naszym społeczeństwie. Tak przynajmniej wynika z doświadczeń organizatorek.
– Słuchałyśmy też historii, które nam tu wiele osób opowiadało, a każda historia była prawdziwa – mówiła Monika. Wiele nam też przesłano i dziękujemy za wszystkie, choć czytanie ich nie było przyjemne.

Z jaką przemocą spotykają się ludzie? Choćby w pracy: poniżanie pracowników, obarczanie zadaniami ponad siły i niezgodnie z zapisami kodeksu pracy jest uważane przez wielu szefów za właściwy system zarządzania. Składanie pracownikom propozycji seksualnych – to przecież komplement. Tak uważa wielu szefów, a pracownicy się na to godzą, bo albo nie wiedzą, że mogą się sprzeciwić, nie wierzą, że ktoś ich wesprze w tej walce – albo boją się, że stracą pracę.

Jeszcze gorzej jest z przemocą domową. W firmach zawsze jest szansa na to, że ktoś był świadkiem mobbingu czy przemocy. W domu wszystko dzieje się w czterech ścianach, bez świadków. To dlatego te historie są znacznie bardziej dramatyczne – i znacznie trudniej je udowodnić.

Druga część akcji była poświęcona prawu do legalnej i bezpiecznej aborcji. Najpierw organizatorzy zbierali podpisy pod obywatelskim projektem ustawy w tej sprawie, a później wszyscy wsiedli na rowery i pojechali masą krytyczną przez miasto. każdy rower był wyposażony w świecący piorun Strajku Kobiet.
– Dlaczego jadę? – mówi Marysia, jedna z rowerzystek. – Bo trzeba walczyć o swoje prawa, samo nic się nie zrobi. Ja nie chcę, żeby mi jakiś „katotaliban” narzucał poglądy, nie jestem katoliczką i nie zamierzam żyć według zasad obcej mi i wrogiej kobietom religii. Dlatego będę walczyć. I wszystkim kobietom z okazji 8 marca życzę sukcesów w ich walkach. jakie by one nie były.

Dostał nowe imię, Aureliusz, nadane przez zastępcę prezydenta Jędrzeja Solarskiego, przeszedł pierwsze badania, a teraz odpoczywa. Wilk wędrownik ze Śródki jest na kwarantannie w zoo.

Złapanie tego wędrownika nie było łatwe – próby były podejmowane już w Czerwonaku, ale Aureliusz sprytnie wywijał się z pułapek. Może pomogło mu to, że – jak podejrzewają pracownicy zoo – nie jest dzikim zwierzęciem, wychowali go ludzie, więc całkiem nieźle zdołał ich poznać.

Wilka udało się schwytać dopiero w Komornikach, przy A2. Weterynarz strzelił do niego nabojem usypiającym i trafił za pierwszym razem. Jak informuje „Gazeta Wyborcza”, na miejscu oprócz pracowników zoo i policji pojawiła się także druga ekipa roszcząca sobie prawo do wilka i próbująca go upolować nabojami usypiającymi. To jej się ostatecznie nie udało, tak samo jak zabranie zwierzęcia, ale interesujące jest to, kim byli i skąd się wzięli. Na pewno nie reprezentowali gminy Swarzędz, bo schwytany wilk, jak to ustalili pracownicy zoo, nie ma nic wspólnego z tamtą watahą.

Jak poinformowało zoo, z jego zachowania można wnioskować, że był wychowany przez ludzi: nie boi się ich i jest na pół oswojony. Bardzo prawdopodobne więc, że uciekł z jakiejś hodowli i to przedstawiciele właściciela usiłowali odzyskać zwierzę. Policja będzie wyjaśniała tę sprawę.

Teraz Aureliusz jest już po pierwszych badaniach i odpoczywa – dzięki, jak to podkreśliła w informacji na FB Ewa Zgrabczyńska, dyrektor Zoo Poznań, „prozwierzęcym Władzom Miasta Poznania”.

Dyrektor też bardzo podziękowała wszystkim, którzy pomogli schwytać zwierzę i uchronić je przed wpadnięciem pod samochód: Ruchowi Antyłowieckiemu Wielkopolska, Fundacji VIVA, policji i rzecznikowi Andrzejowi Borowiakowi oraz wszystkim ludziom dobrej woli z grupy Szary za płotem.