Twórca opieki paliatywnej w Polsce, wspaniały lekarz, twórca, ideolog i szef Hospicjum Palium – nie żyje. Zmarł we wtorek po południu. Miał niespełna 84 lata.
Trudno wyliczyć wszystkie zasługi profesora Jacka Łuczaka, w tak wielu dziedzinach był prekursorem. To on stworzył opiekę paliatywną w Polsce praktycznie od podstaw, on był twórca pierwszej w Polsce poradni walki z bólem w czasach, gdy lekarze uważali, że „musi boleć”. On stworzył Hospicjum Palium, a wszystko to robił bez zbędnego zamieszania, z niezwykłą skromnością, jakby przepraszając, że zawraca głowę…
Cieszył się ogromnym szacunkiem i miłością nie tylko pacjentów i ich rodzin, ale wszystkich, którzy mieli okazję kiedykolwiek się z nim zetknąć. Człowiek ogromnej dobroci, pełen ciepła i poświęcenia dla swojej pracy zdobywał ludzkie serca wszędzie, gdzie się pojawiał. Swoją działalnością budził też ogromny szacunek. Profesor Waldemar Łazuga, znakomity historyk, powiedział kiedyś otwierając koncert charytatywny, z którego dochód miał zasilić Hospicjum Palium, że gdy profesor Łuczak prosi – to mu się nie odmawia…
14 września profesor Jacek Łuczak został odznaczony przez prezydenta Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski za współtworzenie nowoczesnej opieki paliatywnej w Polsce.
Profesor Łuczak był rodowitym poznaniakiem. Ukończył poznańską Akademię Medyczną, Wydział Lekarski, w 1959 roku. Od 1965 roku jest pracownikiem naukowym uczelni, zajmując się chorobami serca. W roku 1971 zajął się problemami anestezjologii i intensywnej terapii. Już jako profesor został kierownikiem Zakładu Anestezjologii PAM i dziekanem Wydziału Lekarskiego AM.
Pracuje z chorymi nowotworowymi od roku 1987 poświęcając się niesieniu wszechstronnej pomocy i wsparciu psychicznemu chorym w pierwszym w Polsce Oddziale Opieki Paliatywnej. Tworzył też w Poznaniu jedną z trzech katedr medycyny paliatywnej. Od roku 2004 jest profesorem zwyczajnym, promotorem prac magisterskich, doktorskich, autorem ponad 450 publikacji, od 1998 członkiem zwyczajnym Royal College of Physicians w Londynie. Stoi na czele opieki paliatywnej w krajach Europy Środkowej.
Opieka paliatywna (łac. palium – płaszcz) polega na wszechstronnym zajmowaniem się śmiertelnie chorym człowiekiem, na złagodzeniu objawów choroby, zmniejszeniu ich aż do eliminacji bólu, wspomaganiu psychicznym osoby cierpiącej, a także jej najbliższych. Ważny jest w tych działaniach każdy człowiek, bez względu na stan, w którym się znalazł, aż do ostatniej chwili życia. Opiekunowie robią wszystko, aby żył pełnią życia do końca, by spokojnie opuszczał świat “trzymany do końca za rękę”. Jak mówi sam profesor, ludzie umierają często w złych warunkach, w biedzie, poniżeniu, zapomnieniu i trzeba im pomagać.
W roku 2003 wyróżniono go nagrodą “Amicus hominis et veritatis” (razem z ks. Janem Twardowskim), rok później otrzymał Krzyż Oficerki Orderu Odrodzenia Polski, w 2012 Europejską Nagrodę Obywatelską Parlamentu Europejskiego za wybitne osiągnięcia w życiu społecznym. Poznańscy radni napisali w uchwale XI w dniu 17 maja 211 roku, nadając mu tytuł Zasłużony dla Miasta Poznania, że robią to: “W uznaniu dla dorobku naukowego ze szczególnym uwzględnieniem działalności na rzecz utworzenia i prowadzenia Hospicjum Palium”.
el
