W minionych dniach w parku im. Adama Wodziczki w Poznaniu zauważono dzięcioła zielonego.
Opis i miejsce występowania
Picus viridis, czyli zielony dzięcioł, to ptak średniej wielkości z rodziny dzięciołowatych, który nie migruje i pozostaje w jednym rejonie. Występuje praktycznie w całej Europie oraz w zachodniej Azji, obejmując obszary od południowej Skandynawii i Wielkiej Brytanii, przez tereny śródziemnomorskie, po góry Ural oraz regiony od północnego Iranu i Turkmenistanu po Kaukaz.
Długość ciała nie przekracza 36 cm, waga dochodzi do 250 g, a rozpiętość skrzydeł sięga 50 cm. Język jest wyjątkowo wydłużony – ma około 14 cm długości i prawie 4 mm szerokości. Dzięki dużej ruchliwości, przyczepności oraz keratynowemu czubkowi pokrytemu drobnymi włoskami, ptak potrafi wyciągać mrówki i ich larwy z wąskich szczelin i podziemnych tuneli.
Zachowanie oraz źródła pożywienia
Ptak najczęściej przebywa przy ziemi, a jego lot odbywa się nisko i z dużą prędkością. Główną część diety stanowią ziemne owady, zwłaszcza różne gatunki mrówek oraz ich larwy.
Zielony dzięcioł jest objęty ścisłą ochroną przyrodniczą. Badania lęgowe wskazują, że w Polsce istnieje od 28 000 do 43 000 par tego gatunku.
