Urząd Miasta Poznania zwraca uwagę mieszkańców na problem rozprzestrzeniania się kolczurki klapowanej – agresywnego pnącza pochodzącego z Ameryki Północnej, które stanowi poważne zagrożenie dla lokalnej flory i fauny.
Zagrożenie dla rodzimych gatunków
Roślina ta dotarła do Europy pod koniec dziewiętnastego wieku jako ozdobny gatunek przeznaczony do uprawy w ogrodach i parkach. Obecnie jednak wymyka się spod kontroli, kolonizując naturalne środowiska. Charakteryzuje się wyjątkowo szybkim wzrostem i zdolnością do wytwarzania gęstej sieci pędów, które skutecznie blokują dostęp światła do niższych partii roślinności.
Szczególnie problematyczne jest oddziaływanie kolczurki na procesy zapylania. Jej obfite kwitnienie przyciąga owady, które zamiast odwiedzać rodzime gatunki, koncentrują się na tej inwazyjnej roślinie. Konsekwencją tego zjawiska jest zmniejszenie efektywności rozmnażania się lokalnej flory, co prowadzi do stopniowego ubożenia różnorodności biologicznej.
Charakterystyczne cechy rozpoznawcze
Kolczurkę można rozpoznać po specyficznych pięcioklapowych liściach oraz drobnych, jasnych kwiatach. Najbardziej charakterystyczne są jednak jej owoce – mięsiste struktury pokryte kolcami, przypominające miniaturowe kolczugi. Roślina rozwija długie, wijące się pędy, którymi oplata inne gatunki, powodując ich deformację i ograniczając im dostęp do światła słonecznego.
Najczęściej można ją spotkać wzdłuż ogrodzeń, przy płotach oraz w opuszczonych ogrodach. Jej ekspansywny charakter sprawia, że szybko zajmuje dostępną przestrzeń, tworząc nieprzeniknione zasłony zieleni.
Szczególnie wrażliwe ekosystemy
Największe szkody kolczurka wyrządza w cennych przyrodniczo obszarach. Szczególnie zagrożone są nadrzeczne siedliska, gdzie roślina kolonizuje ziołorośla i wierzbowe zarośla. Nie oszczędza również śródpolnych mokradeł i zabagnień – miejsc, które stanowią naturalne schronienie dla licznych gatunków ptaków, owadów i małych ssaków.
Tereny zdominowane przez to pnącze wykazują wyraźny spadek bioróżnorodności. Gęsta sieć pędów uniemożliwia rozwój rodzimych gatunków, przekształcając różnorodne ekosystemy w monotonne płaty inwazyjnej roślinności.
Metody zwalczania i zgłaszania
Właściciele posesji, na których zauważą kolczurkę, powinni niezwłocznie podjąć działania zmierzające do jej eliminacji. Najbardziej skuteczną metodą jest mechaniczne usuwanie – wyrywanie roślin przed okresem kwitnienia lub w jego trakcie, a także regularne ścinanie pędów.
Mieszkańcy Poznania, którzy dostrzegą tę inwazyjną roślinę na terenie miasta, powinni niezwłocznie powiadomić Wydział Klimatu i Środowiska. Zgłoszenie powinno zawierać dokładną lokalizację stanowiska, datę obserwacji oraz dokumentację fotograficzną. Identyczna procedura obowiązuje również w przypadku wykrycia rdestowców – innej grupy inwazyjnych gatunków.
Szybka reakcja i współpraca mieszkańców z miejskimi służbami jest kluczowa dla skutecznego ograniczenia ekspansji tego gatunku i ochrony lokalnych ekosystemów przed dalszą degradacją.
