Na Cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan odsłonięto 4 marca 2026 roku tablicę pamiątkową poświęconą Kazimierzowi Rucińskiemu-Nagórnemu. Ten wybitny architekt i radca budowlany odegrał ważną rolę w kształtowaniu wizerunku Poznania w okresie międzywojennym.
Rodzinne dziedzictwo
Rodzina Rucińskich-Nagórnych na trwałe zapisała się w historii Poznania i Wielkopolski poprzez zaangażowanie w życie publiczne i kultywowanie tradycji patriotycznych. Kazimierz nie był jedynym, który zasłużył się dla miasta. Jego brat, Franciszek Ksawery, pełnił ważne funkcje w archidiecezji poznańskiej, aktywnie uczestnicząc w jej życiu religijnym i społecznym. Stefan Ruciński-Nagórny pracował w bankowości spółdzielczej i uczestniczył w Powstaniu Wielkopolskim oraz przyczynił się do rozwoju gospodarczego regionu. Najtragiczniejszy los spotkał Stanisława, inżyniera kolejowego i prezesa Dyrekcji Kolei Państwowych w Poznaniu, który zginął w obozie koncentracyjnym Auschwitz.
Architekt nowoczesnego miasta
Kazimierz Ruciński-Nagórny urodził się w 1873 roku w Poznaniu. Świetne wykształcenie zdobył na politechnikach w Wiedniu, Monachium i Charlottenburgu, uzyskując dyplom inżyniera architekta w 1902 roku. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości zaangażował się w odbudowę i rozbudowę rodzinnego miasta. Pełnił funkcję kierownika Wydziału Budowlanego Urzędu Osadniczego, a później radcy budownictwa i członka magistratu.
Trwały ślad w przestrzeni miejskiej
Jako decernent Wydziału Budownictwa Naziemnego Zarządu Miejskiego miał bezpośredni wpływ na rozwój infrastruktury i architektury Poznania. W okresie jego urzędowania powstały liczne obiekty komunalne, szkolne oraz mieszkalne, odpowiadające na dynamicznie rosnące potrzeby metropolii. Jego projekty charakteryzowały się nowoczesnością i funkcjonalnością.
Zaangażowanie wykraczające poza projektowanie
Pasją Kazimierza Rucińskiego-Nagórnego było także badanie i popularyzowanie wiedzy o architekturze. Publikował teksty naukowe dotyczące zabytków Wielkopolski. Przez czternaście lat przewodniczył Towarzystwu Miłośników Miasta Poznania, aktywnie promując ochronę dziedzictwa kulturowego i historię miasta.
Okres wojennej tragedii
Działalność ta została przerwana przez wybuch II wojny światowej. Ruciński-Nagórny został aresztowany przez Niemców i osadzony w obozach koncentracyjnych. Zmarł w 1945 roku w Bergen-Belsen.
Tablica jako symbol pamięci
Podczas uroczystości odsłonięcia tablicy Grzegorz Ganowicz, przewodniczący Rady Miasta Poznania, podkreślił, że upamiętnienie służy przypomnieniu codziennego wysiłku ludzi kształtujących miasto. Kazimierz Ruciński-Nagórny łączył zawodową doskonałość z głębokim społecznym zaangażowaniem. Jego życie oraz losy braci stanowią doskonały przykład wielkopolskiej pracy organicznej – cichej, wytrwałej służby na rzecz wspólnoty poprzez kolej, architekturę, bankowość i działalność religijną.