Reklama

“I rzekł Pan – będzie Polka. I była.” Polski Teatr Tańca przypomina o jubileuszu swojego 45-lecia

W rytmie „Polki” Polski Teatr Tańca  w kwietniu przypomina o jubileuszu swojego 45 – lecia. Spektakl w reżyserii Igora Gorzkowskiego, w choreografii Iwony Pasińskiej, z muzyką Zbigniewa Kozuba i w scenografii Andrzeja Grabowskiego, którego premiera odbyła się w Roku Bogów w Polskim Teatrze Tańca.
Jego koncepcja inscenizacyjna opiera się na grze różnymi znaczeniami słowa „Polka”. Przedstawienie ma formę kolażu. Twórcy przyglądają się rozmaitym doświadczeniom rozmaitym odcieniom kobiecości i różnym doświadczeniom życiowym kobiet – miłości, pracy, przyjaźni, rozmarzeniom, niespełnieniom i snom. 
“A siódmego dnia Pan Nasz, stworzyciel wszystkiego, strudzony swoim dziełem wypoczywał. I zdarzyło się, że Pan Nasz przysnął i kiedy spał, melodia mu wpadła przez ucho do głowy i wyjść nie chciała, póki Pan Nasz jej nie nazwie. I rzekł Pan – będzie Polka. I była. ” ( I. Gorzkowski )
Polka to szybki taniec.
Polka to forma muzyczna, w metrum parzystym. Polka to kobieta.
“Polka” to kolaż, którego strukturę fabularną wyznacza oś życia kobiety
od narodzin do śmierci.
7 kobiet, 7 grzechów głównych, 7 dni tygodnia.
Jaka jest Polka?
Co robi?
Czego nie robi?
Co je na śniadanie?
Czego nie zdążyła?
O czym marzy?
O co się modli?
Do kogo lub do czego?
Czy jest namiętna?
Na co czeka?